मरावंते समुद्रकिनारा

अगुंबे घाटाचा तो थरारक प्रवास संपवून रात्रीच्या वेळी जेव्हा आम्ही मरावंतेला पोहोचलो, तेव्हा घड्याळाने बरीच पुढची वेळ गाठली होती. पण पनवेल-कन्याकुमारी या राष्ट्रीय महामार्ग क्रमांक ६६ वरची वाहनांची वर्दळ आणि रहदारी मात्र तसूभरही कमी झाली नव्हती. गाडीतून प्रवास करताना रस्त्याच्या डाव्या बाजूला अरबी समुद्राच्या खवळलेल्या लाटांचा घुमणारा आवाज स्पष्टपणे ऐकू येत होता, परंतु रात्रीच्या त्या काळोखात समुद्राचे ते अथांग दृश्य मात्र पूर्णपणे गुडूप झाले होते. भारताच्या किनारपट्टीवर अरबी समुद्राला अगदी खेटून आणि समांतर असा राष्ट्रीय महामार्ग जाणारी अतिशय मोजकीच ठिकाणे आहेत, आणि त्यातीलच एक अद्वितीय आणि निसर्गरम्य ठिकाण म्हणजे हा 'मरावंते' समुद्रकिनारा होय.

आदल्या रात्रीच्या प्रवासाचा थकवा दूर करून, दुसऱ्या दिवशी भल्या पहाटेच आम्ही महामार्ग ओलांडून थेट या विस्तीर्ण समुद्रकिनाऱ्यावर जाऊन पोहोचलो. पूर्वेकडून उगवणाऱ्या सूर्याची सोनेरी आणि कोवळी किरणे जेव्हा समुद्राच्या त्या निळ्याशार आणि खवळलेल्या लाटांवर पडत होती, तेव्हा ते दृश्य डोळ्यांचे पारणे फेडणारे होते. किनाऱ्यावरील ती मऊ, उबदार आणि सोनेरी वाळू समुद्राच्या पाण्याबरोबर अत्यंत नैसर्गिक लयीत हेलकावे खाताना दिसत होती. किनाऱ्याची धूप थांबवण्यासाठी आणि महामार्गाचे रक्षण करण्यासाठी येथे अवाढव्य दगडांची एक अतिशय वेगळी आणि विशिष्ट प्रकारची रचना करण्यात आली आहे. जर आकाशातून किंवा एखाद्या 'ड्रोन कॅमेरा'च्या नजरेतून पाहिले, तर एका बाजूला अथांग अरबी समुद्र, मध्यभागी काळाकुट्ट डांबरी रस्ता आणि दुसऱ्या बाजूला संथ वाहणारी सौपर्णिका नदी, असे इथले एक  विलोभनीय सौंदर्य आपल्या ध्यानात येते. मागील सलग नऊ दिवसांच्या ऐतिहासिक आणि घाटमाथ्यावरील खडतर प्रवासानंतर झालेले समुद्राचे हे प्रथम दर्शन आमच्या सर्वांच्या मनाला एक वेगळीच शांतता आणि सुखद गारवा देणारे ठरले. या अथांग किनाऱ्यावर मनसोक्त वेळ घालवून आणि त्या निसर्गाशी एकरूप होऊन आम्ही परतलो. त्यानंतर सकाळची न्याहारी आटोपून आम्ही आमच्या पुढच्या मुक्कामाच्या, म्हणजेच 'मुरुडेश्वरच्या रस्त्याला लागलो. 

--- तुषार भ. कुटे 

#कर्नाटक #समुद्रकिनारा #महामार्ग #प्रवास #कर्नाटक_प्रवास_वृत्तांत